basag...erk

don't miss it.(:

pinoy bingo night tomorrow.(april 13)
nandun kami.watch us.thanks a lot!
...

maybe its about time to give up and be kind to myself.

for the better...

hoping that UST will be a good place to forget.(:

can't wait to see your regrets.

sorry but I thirst and seek for revenge.
take care.♥

the night I stopped my craziness about you.

hopefully...
the last sign was given and it says NO.

happy easter everyone!
a new me....(:
proud!

.OFF.

UST sa paglipas ng 6 na taon.

anim na taon na ang lumipas,
ng mula akong pumasok sa UST
ito'y noong ako'y nasa elementarya pa lamang
ang nakatatanda ko kasing kapatid na lalaki
ay dito papasok para sa kolehiyo.

sa aking pagluwas ay hindi alam ang mundong tatahakin
Maynila?
sa aking pagpasok sa UST noon
ay parang wala lamang sa akin.

katulad lamang ng ibang eskwelahan
may arkitektura, estudyante at iba pang karaniwang
matatagpuan sa isang natural na eskwelahan.

lumipas ang napakaraming taon.
ang bilis! hindi ko namalayan...

at hindi ko inaasahan.
na dito rin pala ako nakatakdang pumasok sa darating na pasukan.
ang totoo pinili ko 'to.
ang muling pagpasok sa UST

ang mga magulang ko nga ay tutol sa aking pagpasok dito
marahil sa kadahilanang nabigo sila sa kuya ko.
na isinuko ang pag-aaral dito.
pero sa kabila noon ay napilit ko rin sila na dito ako papasukin.
at hindi naman ako nabigo.

sa pagpasok kong muli sa UST
noong Abril 2 upang magpareserba para sa talaan ng mga
estudyanteng duon papasok ay anong ligaya
ang aking nadama.

sa wakas! ito na ang hinihintay ko.
makakabalik na rin ako sa wakas paglipas ng
mahabang taon at mga araw na aking hinitay.

sa isip ko'y may mga tanong na naglalaro.

anong nagbago?
anong pakiramdam?
bakit kailangan sumuko?
anong kahahantungan ko sa aking pagpasok?

ang tanging naging sagot ko ay hindi ko alam.

ngunit alam kong darating ang panahon na masasagot lahat ng katanungan
na ito.

habang papalapit na ang aking pagdating sa pintuan nito ay anong kaba ang aking nadarama.
pero dumaan ang mga sandali at napanatag na ang loob ko.
dahil ang babait ng mga tao dito.

ngayon ay hinihintay ko ang muli kong pagbabalik
sa Abril 21 upang magpatala na para sa darating na pasukan.

alam kong kaya kong tumagal doon!
kaya ko!
kung kaya nila mas kaya ko!

sa tulong ng dasal at suporta ng mga magulang ay alam kong tatagal at kakayanin ko kahit gaano kahirap!

isang pangarap mula pa noong ako'y musmos.

bata pa lang ako ay pangarap ko na ang magkaroon kami ng.....
KARO.oo karo nga ung sa poon na nilalabas kapag mahal na araw.

.ang weird ko noh?
ewan ko ba kung bakit? hindi ko rin alam e.

ang alam ko lang ay masaya ako kapag nakakakita ako nun.
kasi bata pa lang talaga ako ay lagi akong isinasama ni mama sa prusisyon
then mula noon hindi na pwedeng hindi ako magpruprusisyon pero one time ata
na-missed ko ang prusisyon.haha.

ewan ko kung bakit gustong-gusto ko talaga nun.
hindi ako nahihiyang pangarap ko un.masabi mang WEIRD pero ayon ang katotohanan.di ba? kaya bakit ako mahihiya.walang rason para mahiya.

naaalala ko 'nung bata ako.die hard talaga ako.as in!
talagang excited ako kapag may prusisyon.take note there was a time na super aga akong pumunta sa simbahan para abangan ang pagdating ng bawat karo.oha!

eto pa.tuwing hapon tuwing may prusisyon kinagabihan ay nagpapaikot ako kay Daddy sa mga baranggay na alam kong may karo.oo! memorize ko kung saan nakatira ang bawat poon.trust me.haha.pero hindi na ung masyadong malayo.
ewan ko ba i'm addicted to these things.haha.at alam ko rin ang pagkakasunud-sunod nila sa oras ng prusisyon.san ka pa! haha...

at eto pa!
pinakamalala na siguro to.?
ang pag-agaw ng bulaklak sa karo.haha.like others.talagang bawat karo kinukuhanan ko.haha.ang ewaaan ko talaga nun.super dami talaga kaming gumagawa nito pero napansin ko ngayon na hindi na uso.haha.natauhan na ang mga tao.tulad ko naging mature na.haha.

share ko lang.naalala ko lang kasi panahon na naman ng ganito ngayon e.
at natatawa na lang ako sa sarili ko kapag naaalala ko 'to.

hmmm...pero until now I'm desperate to have one.
sabi ko pa nga bibili ako ng lima kapag mayaman na ko.oha! ang lakas ko talagang mangarap ano.
pero mark this.makakabili din ako nyan.promise! haha.
hindi ako pwedeng umalis sa mundo ng hindi ko 'to naa-accomplish.

sa pagkalanta ng mga bulaklak..-drama.:|

sana kahit na lanta na 'tong mga bulaklak
na isinabit sa ating mga leeg noong tayo ay nagtapos
ay hindi matatapos ang ating pagkakaibigan

sa pagkalanta ng mga bulaklak sana ay hindi
makalimutan ang mga masasayang sandaling
pinagsaluhan sa loob ng paaralan

apat na taon din iyon,
sa tawanan,harutan,sigawan..at marami pa

hinding-hindi ko malilimutan ang bawat sandaling
kayo'y kapiling ko.

sa pagkalanta ng mga bulaklak
ay patuloy ang pag-agos ng luha mula sa aking mga mata
hindi matutumbasan ng ano man ang pinagsaluhan natin

bawat araw ay kay saya ko kapag kayo'y kapiling ko
kaya sa pagkalanta ng mga bulaklak ay puso ko'y
hinagpis ang inabot.

pero alam kong hindi pa ito ang huli mga kaibigan
at kamag-aral.
magkita-kita tayong mula at ibalik ang ning-ning
ng mga araw na lumipas.

mga araw na lumipas na hinding-hindi malilimutan
sa kabila ng lantang mga bulaklak.

~on the spot poetry...kenkun orig.

keep out! sensitive blog!

warning!: ang mga tala at may mga salitang maselan...
by: Jonard I. Nolasco

edith.edith.♥♥♥

Adios Santa
Editha,

Salamat sa mga ala-ala
pagtatapos ng samahan
pati mga kalibugan.

Magbago man ang ihip ng hangin

Ang BABES mananatili pa rin

Paghihiwalay man ay mapait
si Danna pa rin ay maliit.

Mundo'y 'di titigil,
kahit may anak na si Janine

Si Pat walang masabi
dahil bigo sa PBB

Lahat magkukuratsing
'pag si Adonis ay paparating.

Lumuhod man ang mga tala,
si Jovelle baklang pakarat pa din

Isa lang daw mahal niya,
si Melving pumatol kay Boyet na maasim

Wag niyo silang limutin,
ang nagpipilt ng maagang
dumating. Si Abby at Katleen
na nagsisi sa huli.haha

Sa kaw-kawan at pukihan,
umaariba si Chris

Sa patigasan, waging-wagi
si Bakulaw

Sa fingeran, win na win ang finger ladies
dahil di lose

Sa poise na walang kupas na
minimaintain niya,
si Lei ang reyna

Sa bawat pagtawag ng kalikasan,
si Magpoc ang hinahanap.

Sa bawat pagpatak ng luha niya,
wari'y kami'y lahat napapachika-Donna

Warren- Sa kalibugan at
kalungkutan,
mahubaran lang siya
lahat ay napapatawa.

Sa mannerism na
ginagawa niya, feeling niya'y
magaling na siya."bumbay"


I LOVE YOU IV-ST. EDITH STEIN!!!!